De senioren van de toneelvereniging “De Komediespeulers” hebben zojuist hun laatste voorstelling van het jaar gespeeld, in de week vóór Kerstmis. Het publiek was enthousiast en reageerde met een staande ovatie.

Groot is echter hun verbazing als ze de volgende dag in de krant een artikel lezen, waarin érg neerbuigend wordt gedaan over senioren-toneel. Niet de vaste toneelrecensent, maar een freelance medewerker van de krant schrijft hierin nogal spottend over “oudjes die zonodig  toneel willen spelen, in een draak van een klucht.”

“Die opaatjes moeten liever bij de vijver in het park eendjes gaan voeren” en “omaatjes horen handschoentjes te breien voor hun kleinkindjes en de volwassenen verder met rust te laten en niet lastig te vallen met toneel, waar ze geen kaas van gegeten hebben”. En zo nog een aantal hatelijke opmerkingen.

De senioren zijn erg boos. Binnen een dag organiseren ze een intrige, waardoor de schrijver van het artkel  tot grote wanhoop gebracht wordt en een heel andere kijk krijgt op de acteer-prestaties van de leden van de senioren-toneelgroep. De man weet zich tenslotte geen raad meer, maar de opluchting is groot, als hij ontdekt dat de senioren opnieuw een act hebben opgevoerd.. Maar wél met een verborgen valkuil, zoals hij later zal ontdekken...

Een blijspel voor senioren-toneel, waarin het ouder-worden en het tenslotte gaan behoren tot de groep der “bejaarden” op komische wijze van alle kanten belicht wordt!